دیروز دوستم و دیدم بهش گفتم چیز جدید تو گوشیت ریختی اونم بهم گفتم یه فیلم خنده دار ریختم ولی وقتی نشونم داد خیلی با خودم فکر کردم که ریختن آبروی یه نفر چه خنده ای داره؟

تو فیلم یه دختر و پسر بودن که یه جای خلوت پیدا کرده بودن و داشتن همدیگرو میبوسیدن و یکی هم از طبقه ی بالای خونه ای که جلوش نشسته بودن ازشون فیلم گرفته بود و آخر سر هم یه سطل آب ریخته بود سرشون و زده بود زیر خنده

وقتی به دوستم گفتم از این جور فیلم ها که با آبروی یه نفر بازی کرده خوشم نمیاد برگشت بهم گفت: ما که اینا رو نمی شناسیم اشکال نداره ولی من بهش گفتم شاید من و تو نشناسیم ولی اگه بلوتوث کنیم ممکنه به دستِ کسی که میشناستشون برسه

من اصلا کار اون دختر و پسر رو قبول ندارم ولی هرچی که باشه یه لحظه فقط یه لحظه خودتونو بزارید جای کسی که فیلم یا عکسش پخش شده و تصور کنید اونو خانوادش چه حالی دارن ؛ کمترین اثرش شاید خودکشی کردن اون دختر باشه ولی آبروی رفته ی یه خانواده و دید بد آدمایی که شاید خودشون 1000 تا کار بدتر رو پنهونی انجام دادن رو نسبت به اون خانواده هیچ جوری نمیشه عوض کرد

من و تویی که اگه یه سوتی میدیم کلی ناراحت میشیم و میگیم آبرومون رفت چطور حاضریم دستی دستی با آبروی یه خانواده بازی کنیم و اون خانواده رو نابود کنیم

چرا ما باید به خاطر یه لبخند با آبروی یه نفر بازی کنیم به خدا انقدر کلیپ های خنده دار هست که آدم میتونه کل همه رو بخوابونه که دیگه احتیاجی به این جور فیلما نیست

چندوقت پیش داشت مستند فیلم سیاه رو نشون میداد یه پسر گفت این دیگه یه چیز عادی شده همه باید سعی کنن باهاش کنار بیان خیلی دلم میخواست ازش میپرسیدم اگه فیلم خواهر و مادر خودتم پخش میشد باهاش کنار میومدی؟

من نمیدونم کسی که حاضر اینجور فیلم ها رو از دیگران بگیره و به قول خودش شکار لحظه کنه چه جوری میتونه با خدای خودش که نه با وجدانش کنار بیاد

من و تویی هم که تو پخش این فیلم ها دست داریم گناهمون کمتر از اون کسی که اینا رو گرفته نیست